„ლექსად მოსული ქართული მიწა“!
უზომოდ მიყვარს - პიროვნული სიძლიერითა და სიმაღლით, თვითნაბადი ქართული პოეზიით, „ნატვრის ხის“ პოეზიით, ვისაც რითმები ფეხებზე ეკიდა... ლაღი და დაუმორჩილებელი სულის მეოცნებე იყო, ქმნიდა, უყვარდა... როგორც ლევან გოთუა წერდა მასზე: ის იყო…